Başlangıçta, sadece söz vardı.

Söz ile bütün alemler, peşinen, melekler,
cinler, güneş, ay, yıldızlar ve sonra yeryüzü, okyanuslar, hayvanlar yaratıldı.

En sonunda da en büyük eseri olan insan   yaratıldı.

Biz onun diğerlerinden üstün tuttuğu sevdiği,
gözettiği ve koruduğu varlıklar, en gözde eserleriydik.

Yeryüzünün ve Cennet’in en sevileniydik.

Peygamberlerin anlattığı şekliyle söz işte
buydu. Sonra nesilden nesile iletilerek bugüne kadar geldi.

Ve binlerce kuşak, Tanrı’nın sözüyle teselli
buldu.

Bu dünyada bulunmanın nedeni her ne olursa
olsun   her şey onun arzusu ve iradesiyle
olduğunu unuttuk.

Bizler sözden döndük. Ve ilahi yardım bizi
terk etmedi ama biz onu iteledik.

Fakat bizim dediğimizde olmadı…her yerde hala
o “Söz” var….