Niçin bu kalp?

Kalbin tarihi binlerce yıldan fazla bir süredir her ikisini birarada dokumuştur. Bu birbirine dolanmış ağı çözebilmek ve onu aşmak için, her iki yönde de çok zaman harcadım. Ama sonuçta aşk’la başlamal istiyorum. İşte bir şiir:

Sana olan aşkımı düşündükçe,
Kalbim telaşla çırpınıyor.
Yerinden fırlayacakmışçasına,
Makul hareket etmemi engelliyor;.
Atkımı sarmalamama da,
Ona bir elbise biçmeme izin vermiyor
Gözlerimi boyamıyor, hatta sürme bile çekmiyorum
‘Üf diyor bana, ‘Bekleme’
Onu her düşündüğümde.Kalbim, bu kadar aptalca hareket etme,
Böylesine enayi olmak niye.-
Kardeşin gelecek sana, otur oturduğun yerde
Beraberinde birçok gözle.
Sakın izin verme, bana insanların
‘Aşk ateşine yakalanmış kadın’ demelerine.
Metin ol onu düşündüğünde,
Kalbim, sakın titreme!


Bu, Chester Beatty’nin Birinci Papirüsü’nden alınmış, Kadim Mı- sırlılar’a ait birkaç bin yıllık bir şiirdir. Ama verdiği çifte mesaj ölüm-süzdür. Yüzyıllar önce insanlar, ‘Küt küt atan kalbim, uslan!’ demişler, otuz yıl öncesinde de, ‘Kalbim, neden sevgilimin beni her öpüşünde tekliyorsun?’ diye sormuşlardır. Verilmek istenen mesaj aynıdır: Kalp, bedenin bir parçası olmasına karşın, olağanüstü derecede bağımsız davranır ve kalp, aşk denen, insanlığın o büyüle gizemine, büyüle enerjisine, büyüle nimetine ev sahipliği yapar. .
Peki aşk ve kalp daima birbirleriyle bağlantılı mıdır? Her zaman için, yazının icadından önce, yani iz sürmenin olanaksız olduğu belirsiz, geçmiş dönemlerde, aşk ve kalbin, insan zihninde bir daha kolay kolay vazgeçilmeyecek bir biçimde ilişkilendirildiğini farz ederim, çünkü ben, mantıki düşünen ve her şeyin insan zihninde olup bittiğine inanan bir insan olarak yetiştirildim. Şimdilerde, en ileri (ve en geri) insan aldına sahip ldşilerin kalp ve aşk konusunda binlerce yıldır söyledilderini okuduktan sonra, mantıki düşünmeye alışmış zihnim bile, aşk’ın gerçekten kalbe ait olduğunu düşünme eğilimine girdi – onu oraya yerleştiren bizler değiliz, biz onu orada bulduk.
Şimdi de, yirminci yüzyıldan, Lilian Moore’a ait başka bir şiir:


Bazen sıçrarken veya sekerken veya atlarken
Ansızın durmak
ve kalbim atarken kendimi dinlemek istiyorum.